Spor

Bazıları Şanssız Doğar: Piermario Morosini


Konuk Yazar 8 Şubat 10:28

Erkek çocuklarının yastığa baş koymasıyla uyumak arasındaki dakikalarını şenlendiren tek bir hayali vardır: Futbolcu olmak... Asker, öğretmen, doktor ya da polis olma hayalinden önce gelir çoğu erkek çocuğu için futbolcu olmak. Kimi erkek çocukları, futbolcu hayallerini bir adım daha ileriye taşıyabilme imkânına sahip olurlar. Genellikle semtin fakir mahallesinde oturan, oldukça zor şartlar altında yaşayan bu çocuklar futbolcu olup tüm ailesinin çok daha iyi şartlarda yaşamasını sağlamak içinde çaba gösterirler. Bu nedenle antrenman saatini kaçırmamak için canla başla mücadele eder bu dev yürekli çocuklar. Amaçları kendi kaderleri kadar sevdiklerinin de kaderlerini değiştirmektir. Çoğu futbolcu hikayesinde de bu durum işlenir. Ama bu yazıda size hayallerine giderken kabusu yaşayan bir isimden bahsetmek istiyorum. Piermario Morosini...

Tek çıkış noktası futbol

Piermario, 5 Temmuz 1986'da 5 kişilik Morosini ailenin en küçüğü olarak dünyaya gelir. Kendisinden büyük bir abisi ve bir ablası vardır. Abla ve abisi doğuştan engelli olarak dünyaya gelmişlerdir. Ablası bayan Morosini tamamen bakıma muhtaçtır. Piermario'nun annesi evinde bakıma muhtaç evlatlarıyla zorlu bir hayat yaşarken, baba Morosini ailesinin ihtiyaçları için Bergoma sokaklarında çeşitli işler yaparak evin geçimini sağlamaya çalışır. 1990'ların başında hayat Morosini ailesi için zor ve her gün diğer günün birebir aynısıdır. Bakıma muhtaç çocuklar ve parasızlık, aile içi şiddeti de beraberinde getirir.

Evin en küçüğü Piermario ise huzuru Bergoma sokaklarında futbol oynayarak bulmaya çalışır. Çocukluk yıllarında da kaderini o sokaklar belirler. Sokakta futbol oynayan çocukların sayısı, isimleri değişir ama değişmeyen tek oyuncu Piermario'dur. Bu durumu ve yeteneğini fark eden komşuları, Piermario'yu Atalanta altyapısına yazdırması için baba Morosini'yi ikna ederler. Artık Piermario futbolu sokaklarda değil çimlerin üzerinde oynama fırsatı yakalamıştır.

Takvim yaprakları 2001 yılını gösterdiğinde anne Morosini hayatın getirdiği zorlulara dayanamaz ve canına kıyar. Zor bir çocukluğu olan Morosini için artık hayat daha zordur. Tutunacağı tek şey futbol olmuştur. Antrenmanlarını aksatmaz. Bilir ki ailesinin ve kendisinin tek çıkış dayanağı futboldur. İleride vereceği bir röportajda da bunu şu şekilde açıklayacaktır. "Hayatta kalabilmek için başka çıkış noktam yoktu."

Asla pes etmedi

Annesinin acı kaybında sonra 2001 yılının son aylarında U17 İtalya takımından davet alır. Futbol hikayesi artık iyiden iyiye başlamıştır. Futbolla yatıp kalkan Piermario Morosini, Atalanta altyapısında oynarken alt grup milli takımlarında da görev alır. Bütün acı ve yoklukları futbolla unutan genç adam için kötü havadisler devam eder. Tarih 2003 yılını gösterdiğinde annesinin acısı dinmemişken babasını da kaybeder. Bir gün sonrasında ise abisi Morosini camdan atlayarak intihar eder. 5 kişilik ailede sadece artık evin en küçüğü Piermario Morosini ve bakıma muhtaç olan ablası kalmıştı.

Bu kadar acıya ve tükenmişliğe dayanmak kolay değildir elbette. Ama futbol vardı. Sanki "bazıları için futbol sadece futbol değildir" sözü Piermano için söylenmişti. En büyük dayanağı futbola sığınıp savaşmaya devam etti gencecik yaşında. Sonunda 2005 yılında Atalanta'dan Udinese'ye giderek ilk transferini yaptı. Anne, baba ve abisini kaybeden Piermario transferinde acı kayıpları için "bunlar hayatınızı değiştiren sizi çok üzen ve aynı zamanda ailemin hayalini gerçekleştirmenize yardımcı olan şeyler" diyerek ailesinin hayalini gerçekleştirdiğini dile getiriyordu. Seri A'da ilk maçına İnter karşısında çıktı genç merkez orta saha, o sezon beş maçta görev aldı. O yılın sonunda İtalya U21 milli takımı ile Avrupa şampiyonasına gitti. Udinese genç oyuncuyu sırasıyla Bolonya, Vicenza , Reggina takımlarına kiraladı. Genç orta saha beklenen çıkışı bir türlü yapamadı. 2012 yılında AS Livorno kulübüne 700 bin euro karşılığında tekrar kiralık olarak gitti.

En mutlu olduğu yerde hayata veda etti

Yaşadığı onca acıya rağmen yüzü hep gülen, ihtiyaç sahibi çocuklara yardım eden Piermario Morosini 14 Nisan 2012'de Pescare-Livorno maçının 31 dakikasında kalp krizi geçirerek yere yığıldı. Bilincini kaybetmeden ve sahada tıbbi yardım almadan önce ayağa kalkmaya çalışırken yerde tökezlediği sahne futbol dünyasının en unutulmaz acı olaylarının arasında yerini aldı. Sedyeye bilinci açık bir şekilde yatırılan Morosini, hastaneye varmadan yaşamını yitirdi. İtalya futbol ligi hafta sonu tüm maçları iptal etti. Livorno ve Vicenza, daha sonra Piermario'nin giydiği 25 numarayı emekli etmeye karar verdi.

Acılarla dolu bir hayatı olan Morosini, henüz 25 yaşındayken futbolu ve bu dünyayı terk etti. Morosini ailesinden geriye sadece bakıma muhtaç bir kardeş kalmıştı. Udinese kulubü ve takım kaptanı Antonio Di Natale, kız kardeşinin bütün masraflarını karşılayacaklarını açıkladı. Morosini'nin ölümünden birkaç gün sonra; Curva Sud'un adı (Atalanta'nın kendi stadyumu), onun onuruna Curva Piermario Morosini olarak değişti. İtalya'da kalp krizine karşı farkındalık oluştururdu. Ölümünün üçüncü yıldönümünde Juventus kalecisi Bufon, Şampiyonlar liginde Monoco'yu 1-0 yendikleri maçta galibiyeti Morosini'ye adadı. Piermario Morosini ölümünde ihmal olduğuna dair davada kulüp doktoru ile beraber üç doktor 8 ay ceza aldı.

Bu yazıyı kargala!
0 Yorum